Uw verslaggever ter plaatse

Ik heb in de Kennemer Boekhandel (in Haarlem) een aantal keren gedichten voorgedragen. Zoals het hoort, tussen de boekenkasten.

En sommige titels in die boekenkasten smeekten me bijna om tot een gedicht te worden samengebonden.

Wat ik dus maar gedaan heb. Twee keer, om precies te zijn. De eerste keer (net voor Valentijnsdag 2024) moest het, vond boekhandelaar Vincent, over de liefde gaan, en de tweede keer (bij de start van de Boekenweek 2024) over familie. Want dat was ook het thema van die Boekenweek.

Ik dacht de eerste keer: dat doe ik even. Maar het kostte me toch dik 3 uur zoeken, combineren, schrappen en hercombineren voordat ik twee strofen had gestapeld.

En de tweede keer dacht ik: laat ik op tijd beginnen, dan hoef ik me niet te haasten. En toen kostte het me krap zes uur, en was ik maar net voor sluitingstijd klaar.

Het maken zelf was overigens een feestje. Gericht zoeken naar titels die passen in je bedachte stramien, maar tegelijkertijd open blijven staan voor vondsten die het reeds bedachte ineens een andere kant op sturen.

En voor iedereen die de gedichtjes heeft gezien: kijk je nu anders naar een boekenkast?


Het Valentijn-rugdicht (12 februari 2024)

Het is leven is zwaar,
op alle fronten;
houd me vast,
breng me naar huis.

Wij zijn licht;
kijk ons dansen.
Een volmaakte eenheid:
alles komt goed.


Het Boekenweek-rugdicht (16 maart 2024)

Wij zijn de wereld:
vaderland, moederland.
De thuiswacht
het enige verhaal.

Een wereld te winnen,
rusteloos voorwaarts,
op jacht naar de liefde,
het eind van het verhaal.

Nooit loopt de weg dood
als ik terugkom.
De grote cirkel, de oude wegen:
elke reis is een omweg naar hier.