Uw verslaggever ter plaatse

Deksels speelde jazz- en popklassiekers. Een jaar of acht, tot januari 2019.

Ze deden dat niet voordat die eerst klassiekers vertaald waren in het Nederlands, en vervolgens voorzien van akoestische arrangementen. Alles wat in het Engels nog gewoon klanken waren werd daardoor ineens iets dat in een bekende taal op je afkomt, zonder te verdrinken in elektronisch geweld.

En dat leverde nog wel eens verrassingen op. Dus hoe bekend die klassiekers dan nog waren...

Om je een idee te geven: de Doobies-rock van "Long train running" werd bij Deksels de latin-ballad "De trein gaat door". En "New York state of mind" was in het Nederlands, misschien niet onverwacht, "Amsterdam gevoel" geworden. Met een accordeon. En zelfs tot Deksels' eigen verbazing zat in de Spaanse jaren zeventig dubbelzinnigheid van "Yes Sir, I can boogie" de jazzballad "Lekker in een hoekie" verscholen.

Op www.deksels.info vind je, nog steeds, alle details.